سالی که گذشت...

چه ساده عاشقت شدم

چه سخت دل سپردمت

تمام لحظه های من

پر از حضور و بودنت

تو بهترین بهانه ای

برای زنده بودنم

تو شعر عاشقانه ای

که با یقین سرودمت

تو افتاب روشنی

میان تیره ی دلم

همان طلوع زندگی

که صبح می کند رخت

نشسته روبروی من

ز عشق می کند سخن

قرار برده از دلم

صدا و لحن صحبتت

میان کوچه های شهر

بگیر دست سرد من

چرا که گرم می شود

ز آتش محبتت

........

مهرنویس:)